Waleriana – „zwala z nóg”

Już w starożytnej Grecji kozłek lekarski podawano osobom zmagającym się z depresją, arytmią serca czy epilepsją. W XVIII wieku zalecano go w przypadkach, w jakich dziś przepisuje się leki nasenne, przeciwlękowe i przeciwdepresyjne. Dopiero około 1950 roku pojawiły się „rewolucyjne” leki, czyli barbiturany. Kozłek zszedł wówczas na drugi plan i na jakiś czas o nim zapomniano, poza homeopatami i zielarzami, którzy nadal go polecali.

Chemiczne antydepresanty dają skutki uboczne i wiążą się z ryzykiem nadużywania, które może nawet prowadzić do śmierci.