Telomery — nasze markery biologicznego starzenia się, są wrażliwe na niski poziom selenu. Według nowych badań zwiększone spożycie selenu wiąże się z dłuższymi telomerami. Analiza przeprowadzona przez National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) wykazała, że wzrost spożycia selenu o 20 mikrogramów jest związany z dłuższym o 0,42% telomerem w leukocytach u osób dorosłych w średnim wieku i starszych. Odkrycie opublikowane w Clinical Nutrition pokazują korelację, a nie przyczynowość i może mieć wpływ na nasze rozumienie „zdrowego” starzenia się. „Nasze odkrycia wykazały znaczną korelację między spożyciem selenu w diecie a długością telomerów wśród wszystkich uczestników, a związek ten był bardziej widoczny wśród kobiet i nieotyłych uczestników”. Telomery Starzenie się i żywotność normalnych, zdrowych komórek są powiązane z tak zwanym mechanizmem skracania telomerazy, który ogranicza komórki do ustalonej liczby podziałów. Podczas replikacji komórek telomery zapewniają, że chromosomy komórki nie łączą się ze sobą ani nie zmieniają położenia. Dzięki temu komórki są "ochraniane" przed niekontrolowanym podziałem (rakiem). Elizabeth Blackburn, pionierka telomerów na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Francisco, porównała telomery do końców sznurowadeł, bez których sznurowadła rozstrzępiłyby się. Z każdą replikacją telomery skracają się, a gdy będą całkowicie zużyte, to następuje zaprogramowana śmieć komórki (apoptoza). Poprzednie badania wykazały, że telomery są bardzo podatne na stres oksydacyjny i stany zapalne. Niektórzy eksperci zauważyli, że długość telomerów może być wskaźnikiem starzenia biologicznego. Autorzy nowego artykułu wyjaśniają, że spożywanie żywności o właściwościach przeciwutleniających i przeciwzapalnych było wcześniej wiązane z dłuższą długością telomerów. „Selen, spożywany jako część normalnej diety, bierze udział w działaniu przeciwutleniającym i przeciwzapalnym w postaci selenoprotein, takich jak peroksydaza glutationowa (GPx), reduktaza tioredoksyny i selenoproteina P. Dlatego naturalne jest hipotezowanie, że wzrost spożycia selenu może być związany z większą długość telomerów.” Badanie to jest pierwszym badaniem związku między spożyciem selenu w diecie a długością telomerów leukocytów wśród osób w średnim wieku i starszych w USA. Dane dietetyczne uzyskane od 3194 dorosłych Amerykanów w wieku powyżej 45 lat analizowano pod względem długości telomerów w leukocytach. Wyższe spożycie selenu w diecie wiązało się z dłuższymi telomerami dla wszystkich uczestników, ale kiedy zgłębiono poszczególne podgrupy, dane ujawniły silniejszy związek między spożywaniem selenu w diecie z dłuższą długością telomerów u kobiet i osób z nadwagą. u kobiet: zmiana procentowa: 0,87% nieotyłych uczestników: zmiana procentowa: 0,53% u mężczyzn: zmiana procentowa: 0,04% otyłych uczestników: zmiana procentowa: 0,21% Wyraźna różnica płci i aktywności zależne od selenoproptein GPxs wykazanych w poprzednich badaniach sugeruje, że u kobiet może wystąpić silniejsze działanie enzymów antyoksydacyjnych niż u mężczyzn. Selen jest niezbędnym mikroelementem i bardzo ważnym przeciwutleniaczem. Minerał ten jest zawarty w 25 selenoproteinach w organizmie, pełniąc różne role, w tym wsparcie immunologiczne, poprawne funkcjonowanie tarczycy czy zdrowe nasienie.1 Problem z selenem, podobnie jak z innymi składnikami odżywczymi, polega na tym, że można go przedawkować. A z nadmiaru podobnie jak z niedoboru, nie będzie nic dobrego. Artykuł przeglądowy Joyce McCann i Bruce Ames wskazał, że umiarkowany niedobór selenu może mieć długofalowe szkodliwe skutki. 2 Informacje o badaniu: Autorzy:Yanling Shu, Mingyang Wu, Senbei Yang, Youjie Wang, Huawen Li Badanie: Association of dietary selenium intake with telomere length in middle-aged and older adults Data publikacji: 31.01.2020 Miejsce publikacji: Clinical Nutrition DOI: 10.1016/j.clnu.2020.01.014
