O inhibitorach pompy protonowej nie zamierzałem pisać, ale lekarzom coś się chyba pomyliło i przepisują je jak cukierki. Masz zgagę, wrzody, refluks, Helicobacter, źle trawisz — dostaniesz IPP. Zadaniem blokerów H2 jest redukcja ilości wytwarzanego soku żołądkowego poprzez blokowanie aktywności histaminy w komórkach nabłonka żołądka. Natomiast inhibitory pompy protonowej (IPP) zmniejszają (czasami niemal do zera) aktywność enzymów produkujących kwas żołądkowy. Bardzo dużo osób stosuje tego typu leki i co najgorsze — sami je odstawiają. Poniekąd ich rozumiem, bo lekarze bardzo niechętnie odstawiają pacjentom te leki. Niektórym tłumaczą, że to leki osłonowe. Ciekawe tylko, co one mają osłaniać. Żołądek przed trawieniem? Inhibitory pompy protonowej potrafią wyłączyć żołądek z trawienia na całą dobę. Jak więc mamy cokolwiek przyswajać? Utrudnienie trawienia to jedno, ale kryje się za tym coś jeszcze. To drożdżyca (Candida), która bardzo szybko zacznie namnażać się w przewodzie pokarmowym. A kandydoza ogólnoustrojowa jest bardzo trudna w leczeniu. To nie jest tak, że jestem przeciwnikiem stosowania IPP. W wielu przypadkach są potrzebne (np. przy krwawieniach z wrzodów żołądka), jednak przepisywanie ich na każdą bolączkę żołądka jest błędem. Potwierdzają to najnowsze badania. Nawet 86% osób przyjmujących inhibitory pompy protonowej i tak przynajmniej dwa razy dziennie zmaga się z refluksem — zarówno kwaśnym, jak i niekwaśnym.1 W 2015 r. naukowcy z Amerykańskiego Towarzystwa Nefrologicznego wykazali, że długotrwałe stosowanie IPP uszkadza nerki. Obserwowano ponad 10 tys. osób przez 15 lat i udowodniono, że ryzyko poważnej choroby nerek wzrasta od 20% do 50%. Inne badanie, na jeszcze większej grupie, bo aż 240 tys. osób, również potwierdza zwiększone ryzyko uszkodzenia nerek oraz o 76% większe ryzyko przedwczesnej śmierci.2 Oto skutki uboczne długotrwałego stosowania leków IPP: niedobór witaminy B12, D3, kwasu foliowego, wapnia, magnezu, żelaza i cynku niedobór wapnia uszkodzenie nerek2 (ryzyko poważnej choroby nerek wzrasta od 20% do 50%) zawał mięśnia sercowego zwiększone ryzyko złamań nadgarstka, biodra oraz kręgosłupa Gdy inhibitory są przyjmowane przez minimum rok, dochodzi do niedoboru wapnia i witaminy D3. W przypadku długotrwałego leczenia teoretycznie bezpieczniejsze jest stosowanie blokerów receptora H2 niż IPP. Nagłe zaprzestanie stosowania blokerów prawie zawsze kończy się odbiciem i zwiększonym wydzielaniem soków żołądkowych. Trzeba je odstawiać powoli, bo działanie tych leków słabnie dopiero po 7 dniach. Jeśli długo stosujesz te leki, porozmawiaj z lekarzem, czy jest szansa na ich odstawienie. Dam Ci schemat, który warto z nim omówić. Żadnych leków nie odstawiaj sam. Od tego jest lekarz, żeby Ci pomóc. Schemat odstawienia nie jest trudny ani specjalnie wymagający. Całość trwa 3 tygodnie i wygląda następująco: Przez pierwsze 7 dni przyjmuje się połowę dawki leków IPP oraz suplementuje: od 5 do 10 g aminokwasu glutaminy, dobrej jakości probiotyk oraz enzymy trawienne zawierające minimum 100 000 H.U.T. proteazy. Enzymy trawienne należy przyjmować około 5 minut przed każdym posiłkiem. Po kolejnych 7 dniach ponownie zmniejsza się dawkę leku o połowę. Dokładamy również witaminy z grupy B (B-complex), witaminę C i MSM (siarkę organiczną) w ilości od 2 do 5 g. Witaminę C i MSM można przyjmować w równej dawce, np. po 2 g na dobę.Jeśli odczuwasz ból po kwasie L-askorbinowym, trzeba go zastąpić askorbinianem sodu lub liposomalną witaminą C. Długotrwałe stosowanie leków typu IPP powoduje, że mamy bardzo niski poziom kwasu solnego. Jeśli po zmniejszeniu dawki IPP nie masz zgagi, wykonaj poranny test z sodą i sprawdź, kiedy Ci się odbije. Jeśli będzie potrzeba „dokwaszenia” żołądka, zacznij brać z posiłkami betainę HCl lub ocet jabłkowy wymieszany z wodą. Po kolejnych 7 dniach, jeśli dobrze się czujesz, zmniejsz ponownie dawkę o połowę, a potem odstaw lek całkowicie. Nie ma pewności, że cała kuracja przebiegnie u Ciebie pomyślnie. Jeśli od wielu lat stosujesz IPP, proces odstawienia może się znacznie wydłużyć. Konieczna będzie też odpowiednia dieta i suplementacja. Warto skonsultować się z dietetykiem klinicznym i dopracować kurację indywidualnie. 3-tygodniowy schemat odstawiania IPP: co 7 dni połowa dawki IPP L-glutamina: 5 do 10 g probiotyk + inulina (np. z cykorii): 2 do 5 g enzymy trawienne z min. 100 000 H.U.T. proteazy witamina C: 2 do 5 g MSM: 2 do 5 g cynk: 25 do 30 mg Wybierając metylosulfonylometan (MSM), poszukaj produktów z oznaczeniem OptiMSM®. To najczystsza i najbezpieczniejsza siarka. I nie jest produkowana w Chinach. Suplementacja Jeśli stosujesz leki IPP i nie chcesz lub nie możesz ich odstawić, dosuplementuj: witaminę D3 chrom: 500 mcg cynk: 25 mg witaminę B12: 2 × 250 mcg pod język kwas foliowy: 400 mcg magnez: 600 mg (2 × 300 mg) cytrynian wapnia ze skorupek jajek Pomoże Ci to zniwelować negatywne działanie IPP. Witamina B12 powinna być w formie metylokobalaminy, a kwas foliowy w formie folianu (6S)-5-methyltetrahydrofolate. Dawkę witaminy D3 dobierz w zależności od jej poziomu w organizmie. Dodatkowe zalecenia możesz włączyć enzymy trawienne naucz się radzić sobie ze stresem odstaw kawę, yerba mate, czekoladę i papierosy kontroluj poziom witaminy B12 i kwasu foliowego
