Witamina C i tarczyca

O tarczycy wiemy coraz więcej i coraz lepiej rozumiemy zależności, które wpływają na jej prawidłową pracę. Dziś kilka słów o witaminie C i tarczycy.

W przypadku problemów z tarczycą często zaleca się cynk, selen czy magnez. O witaminie C praktycznie się nie mówi. I moim zdaniem to błąd.

Liczne badania potwierdzają, że nadmiar stresu oksydacyjnego, czyli tzw. wolnych rodników, pogarsza obronę antyoksydacyjną tarczycy i może zaburzać jej prawidłową pracę.

Duże badanie opisane w BMC Endocrine Disorders Journal wykazało, że wszyscy pacjenci z łagodną lub złośliwą chorobą tarczycy mieli niski poziom selenu, cynku i witaminy C.

Co ciekawe, niski poziom selenu i cynku nie występował u wszystkich badanych. Natomiast niski poziom witaminy C stwierdzono u wszystkich. To tylko potwierdza związek pomiędzy tarczycą a witaminą C.

I tu pojawia się pytanie „dlaczego”. Dlaczego poziom witaminy C może być niski?

Jednym z powodów może być przewlekły stres i związane z nim większe zapotrzebowanie organizmu na witaminę C.

Innym, problem z nadnerczami.

I choć większość lekarzy uważa, że nie ma czegoś takiego jak „zmęczenie nadnerczy”, to jednak warto im się bliżej przyjrzeć. Dla lekarzy istnieje tylko choroba Addisona, czyli ostra niewydolność nadnerczy i nic poza tym. Kiedyś, podobnie myślano o niedoczynności tarczycy, zanim łagodna forma niedoczynności została zdiagnozowana i leczona przez endokrynologów.

Stres zarówno fizyczny, jak i emocjonalny, zawsze odbije się na nadnerczach. Jeden stresujący dzień krzywdy nie zrobi, ale tydzień stresu jak najbardziej tak.

Witamina C jest podstawowym składnikiem odżywczym gruczołów nadnerczowych, ponieważ chroni je przed stresem oksydacyjnym. Jest ona również bezpośrednio zaangażowana w produkcję kortyzolu w nadnerczach.

Człowiek, w przeciwieństwie do większości zwierząt, nie potrafi samodzielnie wytwarzać witaminy C. Musimy dostarczać ją z pożywieniem lub suplementacją.

Zbyt szybkie pozbywanie się witaminy C przez nasz organizm, jest wg. American Journal of Clinical Nutrition powiązane ze zbyt silną reakcją na stres. Zwiększony stres oraz zbyt mała ilość witaminy C zaburza procesy hormonalne nie tylko nadnerczy, ale całej osi HPA. A wszystko, co ma negatywny wpływ na oś HPA, zawsze odbije się na pracy tarczycy.

Większość (bo nie wszyscy), którzy zostali zdiagnozowani z jakąś chorobą tarczycy, przyjmuje leki. Jednak wiele osób wcale nie czuje się przez to lepiej.

Badania pokazują, że wprowadzenie do diety antyoksydantów, jest w stanie odwrócić uszkodzenia tarczycy oraz pomóc osobom stosującym leki.

The Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism opublikowało badanie, w którym naukowcy badali wpływ witaminy C na wchłanianie syntetycznego T4. 31 osób z chorobami tarczycy, których poddano badaniu, mieli co pewien czas określany poziom TSH, T3 i T4. Okazało się, że wszystkie parametry zostały poprawione podczas przyjmowania witaminy C. Poziom TSH obniżył się u wszystkich chorych, a u 55% się znormalizował. T3 wzrosło u wszystkich badanych, a T4 było wyższe u 30 z 31 badanych. Wyniki te jasno pokazują, że witamina C może bardzo pomóc osobom z problemami tarczycowymi.

W jaki sposób wspomóc organizm witaminą C?

Dr John C. Lowe (nieżyjący już specjalista od chorób tarczycy) zalecał przyjmowanie witaminy C do tolerancji jelitowej przez 4 tygodnie.

Witaminę C zalecał podawać kilka razy dziennie w mniejszych dawkach od 250 mg do 2 g w jednej dawce. W chwili stresu zalecał przyjąć 20 g dziennie, a profilaktycznie ok. 10 g na dobę.