This Is A Custom Widget

This Sliding Bar can be switched on or off in theme options, and can take any widget you throw at it or even fill it with your custom HTML Code. Its perfect for grabbing the attention of your viewers. Choose between 1, 2, 3 or 4 columns, set the background color, widget divider color, activate transparency, a top border or fully disable it on desktop and mobile.

This Is A Custom Widget

This Sliding Bar can be switched on or off in theme options, and can take any widget you throw at it or even fill it with your custom HTML Code. Its perfect for grabbing the attention of your viewers. Choose between 1, 2, 3 or 4 columns, set the background color, widget divider color, activate transparency, a top border or fully disable it on desktop and mobile.

Aneuryna, Tiamina czyli garść informacji o witaminie B1

Home/B kompleks, Witamina B1/Aneuryna, Tiamina czyli garść informacji o witaminie B1

Aneuryna, Tiamina czyli garść informacji o witaminie B1

Zestaw witamin z grupy B otwiera witamina B1 inaczej zwana tiaminą. Została ona odkryta przez fantastycznego polskiego biochemika Kazimierza Funka w 1912 roku. Wyodrębnił on tiaminę z otrąb ryżowych i nazwał ją „vital amines”.

Witamina B1 jest niezbędna dla normalnego wzrostu i rozwoju. Wpływa na prawidłowe funkcjonowania serca, układu nerwowego, mięśniowego oraz trawiennego. Przez naturopatów jest często nazywana „witaminą nastroju”, gdyż jej braki w pierwszej kolejności objawiają się wahaniami nastoju, zwiększoną irytacją, a w późniejszym czasie depresją.

Tiamina wchodzi w skład wielu enzymów oraz bierze udział w metabolizmie energetycznym tj. przemiana węglowodanów.

W organizmie jest ona wchłaniana głównie w jednej z części jelita cienkiego, jelicie czczym. Następnie jest transportowana przez krew w erytrocytach oraz osoczu. Po podaniu doustnym tiaminy, największe stężenie w moczu osiąga po ok. 2 godzinach od przyjęcia, a wydalenie nadmiaru następuje po 4 godzinach od przyjęcia. Wynika to z dobrej rozpuszczalności tiaminy w wodzie i niewielkiego powinowactwa do białek surowicy krwi. Zdrowe nerki szybko przefiltrują nadmiar i wydalą z moczem. Szybkość filtracji jest proporcjonalna do stężenia tiaminy we krwi. Przy niskiej ilości we krwi wzrasta szybkość jej reabsorbcji w nerkach.

Całkowita zawartość tiaminy w organizmie dorosłego człowieka wynosi około 30 mg, a biologiczny okres półtrwania trwa od 9 do 18 dni.

Witamina B1 w organizmie jest obecna w postaci wolnej tiaminy oraz jej estrów fosforowych: monofosforanu, difosforanu i trifosforanu. Podstawową postacią jest witamina B1 w postaci difosforanu (TDF). Difosforan tiaminy jest koenzymem w reakcjach enzymatycznych przemiany węglowodanów do cukrów prostych. Natomiast trifosforan tiaminy (TTF) odgrywa znaczącą rolę w przewodzeniu impulsów nerwowych.

Tiamina jest niezbędnym składnikiem odżywczym. Wszystkie tkanki organizmu, w tym mózg, aby poprawnie funkcjonować potrzebują tiaminy. Niektóre badania wykazały, że tiamina jest pomocna w problemach z oczami tj. zaćma i jaskra. Wynika to ze zdolności tiaminy do wpływania na nerwy i mięśnie które odgrywają ważną rolę w przekazywaniu informacji z oczu do mózgu. Dla zmniejszenia ryzyka zachorowania na zaćmę sugeruję się spożywanie około 10 mg tiaminy dziennie.

Na poziomie komórkowym, tiamina jest niezbędna do wytworzenia adenozynotrójfosforanu (ATP). Mała ilość ATP objawi się całkowitym brakiem energii. Niestety ATP nie jest magazynowany, tylko tworzony na bieżąco.

Tiamina pomaga utrzymać prawidłowe napięcie mięśni całego przewodu pokarmowego. Ułatwia wydzielanie kwasu solnego, który jest niezbędny dla prawidłowego trawienia białek i wchłanianie składników pokarmowych.

Tiamina i układ krążenia

Posiadanie wystarczającej ilości tiaminy w organizmie jest niezbędne do wytworzenia neuroprzekaźnika o nazwie acetylocholina. Służy ona do przesyłania impulsów między nerwami i mięśniami. Nasze serce jest jednym z głównych mięśni, którego prawidłowy rytm opiera się na tych impulsach. Aby w pełni docenić rolę acetylocholiny wystarczy wspomnieć, że jej niedobór ma wpływ na rozwój takich schorzeń jak choroba Alzheimera czy miastenia.

W badaniu klinicznym przeprowadzonym przez dr Shimon i opublikowanym w American Journal of Medicine, naukowcy badali korzyści zdrowotne wynikające z przyjmowania witaminy B1 przy niewydolności serca. Badaniem objęto trzydziestu pacjentów z tym schorzeniem. Osoby te przyjmowały diuretyki lub inne standardowe leki na niewydolność krążenia. Wpływ dodatku witaminy B1 na funkcje serca mierzono za pomocą echokardiografii. W ciagu 6 tygodni badania dodatek witaminy B1 zwiększył pompowanie serca (frakcja wyrzutowa lewej komory) pacjentów z niewydolnością serca o 22%. Ponadto, poprawiona praca serca uruchomiła naturalne mechanizmy odwadniające i obniżyła stopień zatrzymywania wody (obrzęków) w organizmach pacjentów.

Ostatnie badania wykazały, że tiamina może być użyteczna w zwalczaniu również innych chorób serca, nie tylko w leczeniu niewydolności.

Warto również wspomnieć, że razem z niacyną bierze udział w regulacji nadciśnienia.

Tiamina i mózg

Długotrwały niedobór witaminy B1 może spowodować potencjalnie śmiertelną chorobą mózgu o nazwie Encefalopatia Wernickego. Objawy tej choroby to: bełkot, omamy, śpiączka, utrata koordynacji mięśni, problemy ze wzrokiem tj. podwójne widzenie i mimowolne ruchy gałek ocznych.
Według neurologów z Loyola University Medical Center brak leczenia może doprowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu oraz śmierci.

Encefalopatia Wernickego zazwyczaj występuje u osób, które mają zaburzenia, spowodowane alkoholizmem lub anoreksją.

Nieleczona, encefalopatia Wernickego może doprowadzić do zespołu Korsakowa, charakteryzującej się głęboką utratę pamięci i niemożnością odtwarzania wspomnień – pacjent często nie pamięta wydarzeń z ostatnich 30 minut. Inne objawy zespołu Korsakowa to apatia, niepokój i konfabulacja. W około 80 procent pacjentów chorych na Encefalopatie Wernickego dochodzi do zespołu Korsakowa. Encefalopatia Wernickego jest stanem zagrożenia życia, który wymaga natychmiastowego leczenia dużymi dawkami tiaminy (witaminy B1), albo przez wstrzyknięcie lub dożylnie. „W przypadku braku leczenia, niedobór może prowadzić do nieodwracalnego uszkodzenia mózgu i zgonu o szacowanej śmiertelności ok. 20 procent.” – twierdzą neurolodzy z Loyola University Medical Center.

Gdy podejrzewamy któryś z opisanych stanów chorobowych, to należy jak najszybciej dostarczyć organizmowi witamin z grupy B (w szczególności witaminę B1) i dzwonić po karetkę.

Tiamina jest bardzo ważna w przypadku każdego zaburzenia neurologicznego. Warto ją stosować wraz z witaminą B3 i cynkiem, jeśli te zaburzenia mają podłoże psychologiczne. Braki jednej witaminy z reguły pociągają za sobą braki innych witamin i mikroelementów.

Jeśli potrzebujesz dodatkowych informacji to zapraszam tu:>>>> Naskuteczniejsze terapie witaminowe<<<<

Tiamina i nałogi

Tiamina powinna być podstawową witaminą w suplementacji osób nadużywających alkohol i leczących się w klinikach odwykowych. Uważa się, że od 30% – 80% alkoholików ma niedobór tiaminy.

Australijski psychiatra, dr J.F. Cade podawał swoim pacjentom dożylnie co najmniej 200 mg tiaminy. Zauważył, że po wprowadzeniu suplementacji tiaminy w latach 1956 – 1960 zmarło tylko ośmiu pacjentów, gdy wcześniej (1945 – 1950) zmarło ich aż 86. Zalecał również przyjmowanie zwiększonych dawek witaminy B3 i witaminy C. Ta synergia dawała najlepsze rezultaty w leczeniu alkoholizmu.

Bardzo często wysokie dawki tiaminy są wykorzystywane przez psychiatrów wykorzystujących medycynę ortomolekularną do stłumienia głodu amfetaminowego, poprawy stanów depresyjnych i zmniejszenia objawów odstawienia alkoholu.

Tiamina i układ nerwowy

Tiamina pomaga w prawidłowym rozwoju osłonek mielinowych, które owijają się wokół nerwów, aby chronić je przed uszkodzeniem.

Wysokie dawki tiaminy stosuje się w leczeniu stwardnienia rozsianego.

Tiamina i cukrzyca

Tiamina odgrywa istotną rolę w metabolizmie glukozy. Spożywając zwiększone ilości cukrów prostych automatycznie zwiększa się zapotrzebowanie na witaminę B1.

Badania pokazują, że osoby z cukrzycą typu 1 i 2 są narażone na zwiększone ryzyko niedoboru tiaminy. Jednak nie tylko cukrzycy, ale również osoby spożywające nadmiar cukru mogą mieć niedobory tej witaminy. Dzieje się tak dlatego, że cukry proste zwiększają rozpad witaminy B1.

W randomizowanym podwójnie ślepym badaniu, osobom z nadmiarem glukozy (hiperglikemią), nietolerancją glukozy oraz niedawno rozpoznaną cukrzycą typu 2, podawano tiaminę w dużej dawce (300 mg na dobę). Badanie trwało sześć tygodni. Okazało się, że tiamina zatrzymała wzrost glukozy i insuliny na czczo w porównaniu do placebo, ale nie zmniejszała hiperglikemii. Osoby których wynik hemoglobiny glikowanej (HbA1C) wynosi 7 mmol/l lub więcej, powinny poważnie rozważyć dodatkową suplementację witaminą B1.

Przewlekła hiperglikemia u osób z cukrzycą przyczynia się znacząco do uszkodzeń naczyń krwionośnych. Wyższe spożywanie witaminy B1 wpływa na poprawę pracy śródbłonka często uszkodzonego przez np. nadmiar homocysteiny.

Badanie przeprowadzone na szczurach z cukrzycą wykazało, że podawanie tiaminy lub benfotiaminy (pochodnej tiaminy) zapobiega rozwojowi powikłań nerkowych.

Randomizowane, podwójnie ślepe badanie przeprowadzone w grupie 40 osób z cukrzycą typu 2 u których zdiagnozowano mikroalbuminurię (wydalanie z moczem niewielkich ilości białka) pokazało, że tiamina w dawce 300 mg na dobę zmniejsza wydalanie albumin w okresie trzech miesięcy.

Istnieje wiele badań prowadzonych na zwierzętach, gdzie zmiana diety na zawierającą dużą ilość cukru oraz mało tiaminy powodowała uszkodzenia mózgu i układu nerwowego.

Wczesne badania pokazują, że biorąc tiaminę w dużych dawkach (100 mg trzy razy na dobę) przez 3 miesiące, zmniejsza się ilość albumin w moczu u osób z cukrzycą typu 2.

Tiamina i beri beri

W 1965 roku Komitet Badań witaminy B w Japonii przedstawił szczegółowe informacje na temat historii plagi beri-beri, teraz wiadomo, że są związane z niedoborem tiaminy. To właśnie długotrwały niedobór tej witaminy prowadzi do choroby beri-beri. Kiedyś stanowiła ona poważny problem epidemiologiczny, dziś zdarza się niezmiernie rzadko.

Tiamina i kontrola nastroju

Odpowiedni poziom witaminy B1 zapewnia dobry nastrój, pozytywne nastawienie do życia, siłę i wytrzymałość. Wiadomo o tym, już od lat czterdziestych XX wieku.
Problemy nie przytłaczają tak silnie i ustaje negatywne myślenie. W przypadku niedoboru pojawia się rozdrażnienie. Najpierw delikatne, a później coraz silniejsze. Zaczynają irytować proste czynności życiowe. Problemy zaczynają przytłaczać i wchodzi depresja. Lekarze oraz naturopaci polecają w takich sytuacjach zwiększyć dawki magnezu, jednak najlepsze efekty osiągniemy gdy do suplementacji magnezem dołożymy również witaminę B1. Magnez plus witamina B1 i B6 działają w synergii, zwiększając biodostępność.

Jedno z badań wykazało, że podawanie 10 mg witaminy B1 dziennie znacznie obniża zmęczenie, poprawia nastrój oraz samopoczucie u osób starszych. Jednak prozdrowotne korzyści z suplementacji tiaminy wpływają także na nastrój ludzi młodych. Te osoby które miały niski poziom tiaminy we krwi były zmęczone, mało aktywne, brakowało im ufności we własne siły oraz unikali życia towarzyskiego. Po dwóch miesiącach przyjmowania dziennie 3 mg tiaminy czuli się szczęśliwsi oraz stali się bardziej towarzyscy.

W latach osiemdziesiątych dr Derrick Lonsdale, zbadał krew u ponad tysiąca pacjentów, dzieci i dorosłych. Okazało się, że 28% osób miało niedobór witaminy B1 z czego pewna liczba osób miała długotrwały niedobór. Pacjenci Ci wykazywali różnorakie zaburzenia tj. nadpobudliwość psychoruchowa, trudność uczenia się, gwałtowne zmiany nastrojów, ataki gniewu, depresja, zaburzenia. Dr Lonsdale z reguły stosował wysokie dawki witamin z grupy B lub dodawał tylko samą tiaminę. Unormowanie się poziomu witaminy B1 u większości pacjentów trwała kilka miesięcy. Co ciekawe, wraz z podwyższaniem się ilości tiaminy we krwi objawy psychiczne słabły, a w wielu przypadkach całkowicie ustąpiły. Lonsdale sugerował, że zmienność nastrojów była spowodowana bardzo początkowym stanem choroby beri beri.

Ze wszystkich dodatków to właśnie tiamina okazuje się najlepszym środkiem poprawiającym samopoczucie, szczególnie u kobiet.

Dr Benton zauważył, że podawanie dodatkowej witaminy B1 (w dawce nawet 50 mg) dla osób które miały normalne stężenie tiaminy we krwi powodowało poprawę nastroju i usprawniało pracę mózgu. Kobiety stawały się bardziej energiczne, znikała „mgła” umysłowa oraz poprawiała się stabilność nastroju. Czy to znaczy, że powinniśmy przyjmować duże dawki witaminy B1? Oczywiście że nie. Jednak to co uważamy za standardowy, normalny poziom dla niektórych osób może nie wystarczać do prawidłowej pracy mózgu.

Zapotrzebowanie i niedobory

Jeszcze nie tak dawno, w pożywieniu mieliśmy nadmiar tiaminy, dziś bardzo się to zmieniło. Najbardziej narażone na braki są osoby nadużywające alkoholu, palacze oraz osoby spożywający duże ilości cukru i przetworzonej żywności typu fast food. Jedno z badań brytyjskich wykazało, że u 49% dorastających dziewcząt i 19% chłopców jest niedobór tiaminy.

Jak już wiesz, tiamina jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, dlatego nie przetrzymujemy jej zbyt długo w organizmie. Kiepska dieta i w ciągu dwóch tygodni możemy wyczerpać zapasy tej witaminy.

Tiamina, obok witaminy C jest jedną z najbardziej wrażliwych witamin na wszystkie procesy wymagające wysokiej temperatury (smażenie, gotowanie, suszenie) oraz na obecność tlenu. W szczególności dużą wrażliwość osiąga w środowisku alkalicznym np. podczas pieczenia z użyciem proszku do pieczenia. Wtedy ulega niemal całkowitemu zniszczeniu.

Kawosze pijący powyżej 5 filiżanek kawy dziennie, oraz osoby nadużywające czarnej i zielonej herbaty również powinni zwiększyć podaż tiaminy. Niektóre substancje zawarte w kawie i herbacie zwane taninami (to one odpowiadają za cierpki smak naparu) mogą reagować z tiaminą przekształcając ją w formę trudną do przyswojenia dla organizmu. Większość naukowców uważa jednak, że interakcja między kawą i herbatą, a tiaminą jest tak niewielka, że musiałby ktoś mieć dietę bardzo ubogą w tiaminę oraz w witaminę C. Dostarczając witaminę C zapobiegamy interakcji pomiędzy tiaminą i garbnikami w kawie i herbacie.

Jeśli przyjmujesz leki moczopędne np. furosemid, powinieneś również zwiększyć ilość witaminy B1 w diecie.

Zwiększone zapotrzebowanie na witaminę B1 występuje w przypadku długotrwałej gorączki, nadmiernego wysiłku fizycznego, zdenerwowania, nadczynności tarczycy oraz w trakcie ciąży i karmienia piersią.

Wczesne objawy niedoboru tiaminy są dość trudne do dostrzeżenia i zdiagnozowania. Na początku występuje ogólne zmęczenie oraz dekoncentracja. Rozdrażnienie pojawia się już od samego rana i pogłębia się w ciągu dnia. Ciągły brak apetytu pociąga za sobą utratę wagi i dodatkowo powiększa deficyt tiaminy. Często boli głowa i nawet najmniejsza praca fizyczna czy umysłowa odbiera większość sił.
Drugi etap to nerwobóle, nadciśnienie i kłopoty z sercem. Zaczynamy odczuwać nieregularne i przyspieszone bicie serca. Wzrasta poziom cukru we krwi i zaczynają boleć mięśnie i stawy. Stopy i dłonie są zimne, czasami pieką i mrowieją. Przy długotrwałym niedoborze rozwija się zwyrodnienie nerwów prowadzące do porażeń, paraliżu, śpiączki cukrzycowej, pląsawicy oraz paraliżu strun głosowych.

Niemowlęta karmione piersią w krajach, w których dieta matki dostarcza bardzo mało witaminy B1 cierpią na zaparcia, sporadyczne wymioty, wzdęcia, częste atakami płaczu, niepokoju, a czasami dostają drgawek.

Badania: Wartości referencyjne

Dorośli: 20 – 100 ng/ml w surowicy

Niektóre laboratoria są w stanie określić poziom witaminy B1 w organizmie. Do określenia jej poziomu warto wykonać badanie międzykomórkowego poziomu witaminy B1. 90% tiaminy znajduje się w komórkach krwi: 75% znajduje się w erytrocytach, 15% w leukocytach i tylko 10% w plazmie.

Zastosowanie

– zwyrodnienie stawów
– alkoholizm
– choroba lokomocyjna
– nerwobóle
– niewydolność serca
– nadciśnienie
– choroba Maniera
– encefalopatia Wenickego
– zespół Korsakowa
– półpasiec
– depresja
– oczopląs
– wrzodziejące zapalenie okrężnicy
– zaburzenia widzenia
– tachykardia (wraz z magnezem, potasem i wapniem)
– po operacjach
– nadmierny stres
– AIDS

Oznaki niedoboru witaminy B1

– nieustannie zimne stopy
– pieczenie i mrowienie w stopach i dłoniach
– głód słodyczy
– zmęczenie
– otępienie
– kłopoty z pamięcią, koncentracją i uczeniem się
– nudności i wymioty
– brak łaknienia
– kołatanie i zaburzenia rytmu serca
– powiększone serce
– zawroty głowy
– bóle stawowe
– bóle mięśni
– uczucie niepokoju w okolicy piersiowej
– zatrzymanie wody w organizmie
– anoreksja
– utrata masy ciała
– marskość wątroby

Występowanie w naturze

– wątróbka
– kiełki i nasiona zbóż
– groch
– fasola
– zielony groszek
– kasza jęczmienna, gryczana, owsiana
– migdały
– szpinak
– nasiona słonecznika
– drożdże piwne

Suplementy i biodostępność

W suplementach dostępnych w sprzedaży, tiaminę możemy spotkać jako chlorowodorek tiaminy lub azotan tiaminy. Nowe formy tiaminy są rozpuszczalne w tłuszczach i wykazują lepszą przyswajalność. Są to: benfotiamina, sulfotiamina.

Benfotiamina to syntetyczna pochodna tiaminy. Jest nierozpuszczalna w wodzie. W erytrocytach i wątrobie jest przekształcana w wolną tiaminę. Ogranicza skutki glikacji.

Podana w formie chlorowodorku tiaminy jest nieaktywna biologicznie.

Witaminę B1 warto przyjmować razem z magnezem. Nie ma większego znaczenia czy przyjmujemy ją po jedzeniu, czy na pusty żołądek. Jej biodostępność jest praktycznie taka sama. Największe ilości tiaminy gromadzone są w sercu, nerkach, wątrobie i mózgu.

Dawkowanie

Dobową dawkę witaminy B1 najlepiej jest podzielić na trzy porcje i przyjmować do każdego posiłku.

Wartość SODA: 8 – 12 mg

Większość preparatów multiwitaminowych zwiera wystarczającą ilość tiaminy. Niektórzy zalecają dawki 25, 50 a nawet 100 mg dziennie. Mimo, że duże dawki wydają się być nieszkodliwe, to jednak specjaliści zalecają jako bezpieczną dawkę na nie więcej niż 50 mg dziennie. To co się nie przyswoi i tak zostanie wydalone z moczem.

Ciąża i karmienie piersią: tiamina jest prawdopodobnie bezpieczna dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią, gdy przyjmuje się ją w dawce 1,4 mg na dobę. Za mało jest informacji na temat bezpieczeństwa stosowania większych dawek w okresie ciąży lub karmienia piersią.

Poziom mega dawek wynosi do 3000 mg dziennie, ale taką ilość stosuje się w krytycznych sytuacjach. Typowy zakres mega dawek dla przeciętnego człowieka wynosi od 100 do 3000 mg, najczęściej bliżej dolnego poziomu.

Toksyczność

Nie udało się ustalić górnej granicy dawki tiaminy przyjmowanej z pożywienia. Badania które były wykonane, nie wykazały efektów toksyczności przy diecie z dużą ilością tiaminy. Nie odnotowano również żadnej toksyczności w długoterminowej, doustnej suplementacji witaminą B1 w dawce 200 mg na dobę.

U niewielkiej ilości osób wystąpiła reakcja alergiczna przy zastosowaniu domięśniowym dużych dawek tiaminy (500 mg). Objawy anafilaksji na które uskarżały się te osoby to: niepokój, świąd, zaburzenia oddychania, nudności, bóle brzucha i szok. Objawy te wystąpiły tylko u niektórych osób po podaniu witaminy B1 pozajelitowo. Badanie przeprowadzono na 989 pacjentach którym podano w zastrzyku chlorowodorek tiaminy. Odnotowano efekt pieczenia u 11 osób, a u jednej osoby świąd skóry. Reszta pacjentów nie odczuła żadnych negatywnych objawów.

Interakcje

Witamina B1 nasila działanie leków zwiotczających mięśnie

Jeśli chcesz poznać więcej kuracji witaminowych, to zapraszam Cię do obejrzenia tego webinaru:

najskuteczniejsze terapie witaminowe

Bibliografia:
1. Levy i Hewitt, 1971; Morrison i Campbell,1960.
2. Ariaey-Nejad et al., 1970
3. http://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/23910704
4. Massive Thiamine Dosage in the Treatment of Acute Alcoholic Psychoses” Aust NZ J Psych 6 (1972): 225-230.
5. Thornalley PJ, Babaei-Jadidi R, Al Ali H, et al. High prevalence of low plasma thiamine concentration in diabetes linked to a marker of vascular disease. Diabetologia. 2007;50(10):2164-2170.
6. Alaei Shahmiri F, Soares MJ, Zhao Y, Sherriff J. High-dose thiamine supplementation improves glucose tolerance in hyperglycemic individuals: a randomized, double-blind cross-over trial. Eur J Clin Nutr. 2013. May 29
7. Wong CY, Qiuwaxi J, Chen H, et al. Daily intake of thiamine correlates with the circulating level of endothelial progenitor cells and the endothelial function in patients with type II diabetes. Mol Nutr Food Res. 2008;52(12):1421-1427.
8. Babaei-Jadidi R, Karachalias N, Ahmed N, Battah S, Thornalley PJ. Prevention of incipient diabetic nephropathy by high-dose thiamine and benfotiamine. Diabetes. 2003;52(8):2110-2120.
9. Rabbani N, Alam SS, Riaz S, et al. High-dose thiamine therapy for patients with type 2 diabetes and microalbuminuria: a randomised, double-blind placebo-controlled pilot study. Diabetologia. 2009;52(2):208-212.
10. Inouye K, Katsura E. Etiology and pathology of beriberi. In: Shimazono N, Katsura E, editors. Beriberi and Thiamine. Tokyo: Igaku Shoin Ltd; 1965. pp. 1–28.
11. Levy i Hewitt 1971
12. Iwona Wawer – Suplementy diety dla Ciebie; str 68
13. Hoffer, Abram, PH.D., M.D. and Walker, Morton, D.P.M.  Orthomolecular Nutrition: New Lifestyle for Super Good Health.  Keats Publishing Inc., Connecticut: 1978.  Pg. 121 – 122.
14. Food and Nutrition Board, Institute of Medicine. Thiamin. Dietary Reference Intakes: Thiamin, Riboflavin, Niacin, Vitamin B6, Vitamin B12, Pantothenic Acid, Biotin, and Choline. Washington D.C.: National Academy Press; 1998:58-86.
15. Wrenn KD, Murphy F, Slovis CM. 1989. A toxicity study of parenteral thiamine hydrochloride. Ann Emerg Med 18:867–870.
By | 2016-12-30T15:56:36+00:00 28 grudnia 2016|B kompleks, Witamina B1|1 Comment

One Comment

  1. Rasmadas 30 grudnia 2016 at 13:49 - Reply

    Mam większość opisanych objawów i męczę się cały rok żeby usunąć je. Ale o wit b nie pomyślałem. Ostatnio dostałem z zagramanicy kompleks witaminowy właśnie witb z niacyną itp. zobaczymy czy zadziała. Pozdrawiam!

Leave A Comment

Inline
Inline